DE
KANGOEROE
door
Mandy
Hartjes
De ontwikkeling van de
kangoeroe
De
meeste bekende soorten
·
De
kenmerken van een kangoeroe
·
De
levensloop van de kangoeroe
Hoe komt hij aan zijn naam?
De
ontwikkeling van de kangoeroe
Toen
het land van Australie van het vaste land af begon te drijven, ontstonden er
vele kleine tropische eilanden. Deze eilanden kwamen lager te liggen en het klimaat
werd droger, waardoor grote stukken graslanden ontstonden. De buideldieren
maakten gebruik van deze veranderingen. Dieren ter grote van een rat verlieten
de veiligheid van de bomen waarin zij leefden. Uit deze soorten ontwikkelde zich
de verschillende soorten kangoeroes, variërend in grootte van minder dan een
halve kilo wegende muskusratachtige kangoeroes tot meer dan 80 kilo wegende rode
kangoeroes.Van oorsprong zijn alle zoogdieren in Australie buideldieren.
In Australie is het
grasland van de kangoeroe omdat er geen hoefdieren aanwezig zijn. Door het eten
van het gras en bladeren krijgen ze voldoende vocht binnen zodat ze wekenlang
zonder water kunnen. Dat is erg belangrijk voor in de droge periodes.
De
meeste bekende soorten zijn de;
De
reuzenkangoeroe; Deze kunnen de lengte van wel 2 meter,zittend op hun
achterpoten. In een sprong zijn ze al 8
meter verder op het hoogste punt kunnen ze soms wel 3 meterhoog springen.Op
volle snelheid halen ze dan wel 50 km per uur. De
grote kangoeroe kan wel 90 kilo wegen het is vooral een graseter en leeft op de
vlaktes van Australie.
De boomkangoeroe; leeft vooral in de en eet bladeren en lianen.Leven vooral in tropische wouden. De voorpoten zijn krachtiger ontwikkeld en de achterpoten zijn veel minder typische springpoten.
De Rotskangoeroe; is met uitsterven bedreigd. Hun voeten zijn speciaal aangepast om niet van de rotsen af te glijden.
Wallaby;
de kleinere soort van de kangoeroe. Zij eten gras ,wortels van
vetplanten en bladeren.
Walibi
De
kenmerken van de kangoeroe
De
levensloop van de kangoeroe
De draagtijd van dit
buideldier is maar een maand. Voor de geboorte is het vrouwtje druk bezig met
haar buidel schoon te likken. Vaak leunend tegen een boom, waarbij de staart
tussen de achterpoten door naar voren steekt. Als
het jong er is, klimt het via de vacht heen en weer kronkelend
als een slang naar boven, om uiteindelijk in de buidel te komen. Deze
klimpartij duurt zo’n 3 minuten en de moeder helpt daarbij niet. Het kleintje
is maar 2 cm. Groot en weegt 0,75 gram. Het
is blind en doof, maar via zijn neus kan hij de weg wel vinden. Het vel is
helemaal naakt. En de voorpoten zijn
langer dan de achterpoten. Deze worden gebruikt bij zijn klimpartij. Als
het jong in de buidel zit, zoekt het de tepel op en zuigt het er zich aan vast.
De tepel zwelt
(wordt groter en dikker )in zijn
bekje op waardoor het jong niet los kan schieten. Zo blijft het er weken
vast zitten. Gevoed met dunne waterige melk, die uit de tepel komt.
Na deze periode steekt het af en toe zijn kopje uit de buidel, maar pas na 6 maanden zal hij er uit komen. Dan huppelt hij in de buurt van zijn moeder wat rond, en gaat bij het minste gevaar schuilen in de buidel. Als het jong 8 maanden oud is, wordt hij te groot voor in de buidel. Toch wil hij nog gevoed worden door zijn moeder en zal zijn kop nog in de buidel steken, op zoek naar een tepel met de bijhorende melk. Deze melk is dikker en voedzamer. Na nog eens 4 maanden komt ook hier een einde aan.
Heel
apart; Een dag nadat de jonge kangoeroe de buidel verlaat, zit er al een
nieuw kleintje klaar. In deze tijd maakt
de moeder dus twee soorten melk…
Het zweetsysteem van de kangoeroe.
De kangoeroe is het enige zoogdier, dat niet alleen doormiddel van zweten (transpiratie )zijn lichaam af koelt. Als hij stopt met huppelen stopt ook zijn lichaam met zweten….Dan begint hij te hijgen om zijn lichaamswarmte af te koelen. De kangoeroe is de enige soort die op deze manier overschakelt als de lichaamsbeweging stopt. De kangoeroe is het enige dier dat vlak onder de huid van zijn voorpoten vele fijne bloedvaten heeft. Tijdens het hijgen kwijlt ( zevert ) de kangoeroe. Door het likken van zijn voorpoten zorgt het vocht van het kwijl dat het bloed afkoelt door de hulp van de wind.
Kangoeroes hebben wel
vaak last van parasieten in hun vacht, maar gelukkig hebben deze buideldieren
een soort kam , waarmee de vacht verzorgd
kan worden. ( denk aan hoofdluizen) Die
“kam “ zit aan de achterpoten ; de tweede en de derde teen zitten aan elkaar
vast. Behalve het uiterste puntje. Hiermee kunnen ze ook achter hun oren
krabben…
Gras is moeilijk te
verteren. Daarom is de maag verdeeld in 4 kamers waarvan de sappen op
verschillende wijze op in werken. Net als bij de koeien en andere herkauwers.
Zelfs herkauwen de kangoeroes ook een
beetje. Af en toe komt het ingeslikte voedsel uit de maag weer omhoog. Ze
slikken het dan wel direct door….
Vijanden van de kangoeroe
De 2 grote vijanden van de kangoeroe zijn;
Roofdieren –zeker de katten, die met de Europeanen mee zijn gekomen,die zich zeer snel voortplanten. Niet alle katten zijn op de mens na de grootste vijand.
De
mens De mens verandert
veel in het leefgebied,tevens worden er veel Kangoeroes
overreden. Of worden afgeschoten door de mens, omdat ze het gras opeten van de
schapen. Ook jagen ze op kangoeroes
omdat ze een mooie vacht hebben. En het vlees wordt ingeblikt als katten-
en hondenvoer.
De
wilde honden Ook de wilden honden in Australie zijn een gevaar voor de
kangoeroes. Ze moeten daarom ook vaak
vechten tegen de Dingo’s(wilde honden)
De
Python Deze wil de kleine kangoeroes vangen.
Het
gevecht van de kangoeroes
Een kangoeroe grijpt de vijand met de voorpoten om vervolgens met de achterpoten rake klappen uit te delen. Op die manier vechten de mannetjes ook met elkaar.
Hoe
komt de kangoeroe aan zijn naam?
Toen de eerste
ontdekkingsreizigers aan Australie kwamen, vroegen ze aan de inlandse bevolking
; “Wat zijn dat voor hoppende beesten ? “
De Aboriginals antwoorden “kangoeroe
“
Wat betekent “ Ik begrijp het niet “.
Dit was mijn spreekbeurt
Wil je meer informatie over Kangoeroes?? Kijk dan bij GOOGLE.