Zeehondencrèche

ZeehondencrècheHallo, allemaal ik hou mijn spreekbeurt over de zeehondencrèche(Lenie ’t hart uit Pieterburen). Ik hou mijn spreekbeurt over de zeehonden crèche omdat: de dieren het verdienen om beter te worden en ik het een interessant onderwerp vindt.

Inhoud

  • De geschiedenis
  • De crèche
  • De terugplaatsing
  • Oorzaak problemen
  • Opvang van zeehonden
  • Opvang in Nederland
  • Wat doen ze in de zeehonden crèche de hele dag
  • Foldertjes
  • Quiz
  • Verassing
  • Einde

De geschiedenis

In 1971 begon Lenie ‘t Hart met een klein badje in haar achtertuin met de opvang van haar eerste zeehond. Jaren daarvoor (al in 1960) was de familie Wentzel in Uithuizen begonnen met het redden van moederloze zeehondenbabies, de “huilers”. Als eerste in de hele wereld liet René Wentzel de herstelde zeehonden weer vrij in zee, ook al was er in de eerste jaren nog jacht op zeehonden in Nederland. Die jacht werd in 1962 op advies van bioloog Professor. dokter. Jan van Haaften gestopt. Toen mevrouw Wentzel overleed, werd Lenie door René Wentzel en Jan van Haaften gevraagd om het werk over te nemen. Omdat Lenie in Pieterburen woonde is de huidige Zeehondencrèche daar ontstaan.

De crèche

Om haar werk goed te kunnen doen, is de zeehondencreche gebouwd en uitgerust als een ziekenhuis. Het werken met zieke en zwakke – en daardoor kwetsbare – dieren uit verschillende gebieden maakt een honderd procent betrouwbare afgeschermde (afzondering) noodzakelijk: ziektes zouden anders overgedragen kunnen worden.Er zijn in de creche zeven afgeschermde-ruimtes, die volledig van elkaar zijn gescheiden. Ze hebben een speciale luchtbehandeling en ook de waterzuivering is gescheiden.

Indien noodzakelijk kan in de creche van de zeehond een rontgenfoto worden gemaakt. En ook echo-scan apparatuur behoort tot het gereedschap van de dierenarts.

Daarnaast is er een aparte sectieruimte bij de creche, waar doodgevonden zeehonden, bruinvissen en dolfijnen door een patholoog (dokter die de doodsoorzaak onderzoekt) worden onderzocht, om voor zover mogelijk de doodsoorzaak vasttestellen.

De terugplaatsing

Als de zeehonden weer beter zijn worden ze vrijgelaten aan de kust. Met een rubberboot worden de kisten met zeehonden naar de zee gebracht. Bij de zee worden de kisten neer gezet op het strand. Zo`n tien meter van de zee af. De zeehonden worden losgelaten bij laag water. Dan kunnen ze zelf weten als ze het water al in gaan, of als ze nog lekker op het strand blijven liggen. De kisten worden opengelaten door de mensen die de zeehonden verzorgt hebben. Er zijn ook blinde zeehonden bij. Zij redden zich ook prima. Dat blijkt uit hoe snel ze naar het water toe gaan en hoe snel ze er tussen uit zwemmen. Voor alle zeehonden is het natuurlijk weer even wennen. Opeens zoveel ruimte om hun heen. Maar even later wagen ze allemaal een duik in het water. En dan al snel genoeg zijn ze weer in hun element. Soms duiken er dan ook kopjes van andere zeehonden boven water om hun vriendjes ter verwelkomen.

Oorzaak problemen

Er zijn veel omstandigheden waardoor een zeehond in moeilijkheden kan raken, dat hij zonder hulp niet verder kan. We kunnen drie groepen onderscheiden: huilers, zieke zeehonden en gewonde zeehonden.

Opvang van zeehonden

De zeehonden die in een zeehondencrèche worden opgevangen zijn meestal jonge dieren van de gewone zeehond of de grijze zeehond die als moederloze “huilers” zijn aangetroffen. Deze vaak ernstig verzwakte beestjes worden in de crèche gevoed en klaar gemaakt om weer terug te gaan naar zee. Daarnaast worden ook zieke en verzwakte volwassen zeehonden opgevangen. De opvang van zeehonden is niet onomstreden.

Opvang in Nederland

De bekendste Nederlandse zeehondencrèche is de Zeehondencrèche Lenie ’t Hart in Pieterburen, gemeente De Marne in Nederland. Omdat zeehonden een tijdlang ernstig bedreigd waren, vangt Lenie ’t Hart sinds 1971 zieke en verzwakte zeehonden op. maar hij is geopend 7 september 1987.In Nederland is er verder Ecomare op Texel. Op Texel vindt al sinds 1952 zeehondenopvang plaats, aanvankelijk door het Texelse Museum.

Wat doen ze in de zeehondencrèche de hele dag

  • 7.00 In de keuken wordt er eten en medicijnen klaargemaakt.
  • 08.30 De hokken worden schoongemaakt.
  • 9.00 De crèche gaat open voor bezoekers.
  • 9.30 De zeehonden worden onderzocht.
  • 11.00 De zeehonden worden gewogen. Als ze op een goed gewicht zijn kunnen ze worden uitgezet.
  • 14.00 De tweede voederbeurt.
  • 14.30 Een paar gezonde zeehonden worden uitgezet.
  • 16.00 De dieren krijgen weer medicijnen.
  • 19.00 Er wordt opnieuw vis gemalen voor de avond.
  • 22.00 De laatste ronde langs de zeehonden. Er wordt nog even gecontroleerd.
  • Foldertjes. Foldertjes rond laten gaan.

Quiz

  1. In welk jaar tal begon Lenie t hart met badje in haar tuin. = 1971
  2. Wat is de bekendste Nederlandse zeehondencrèche.= Lenie t hart in pieterburen.
  3. Om welke omstandig heden komt een zeehond in de zeehondencrèche. =  huilers, zieke zeehonden en gewonde zeehonden.

Verassing

Verassing uitdelen

 

10 Responses to “Zeehondencrèche”

  1. floor

    wat voor verrassing had je? ik hou namelijk me spreekbeurt ook over de zeehondenopvang.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *