Je denkt misschien dat je tijdens je spreekbeurt alleen met je stem praat. Maar je lichaam en gezicht praten net zo goed! Als je een top spreekbeurt wilt houden is het belangrijk dat je met je lichaamstaal en gezichtsuitdrukking hetzelfde zegt als met je woorden. En dat je probeert om je zenuwen te bedwingen en niet te laten zien in je houding. Maar hoe doe je dat precies? En wat moet je vooral niet doen?
Wat is non-verbale communicatie?
Eerst even dit: in deze blog hebben we het eigenlijk over de non-verbale communicatie tijdens je spreekbeurt. Maar wat is dat eigenlijk? Non-verbale communicatie is een lastig woord voor alles wat je zonder woorden zegt. Je praat namelijk met je hele lichaam. Van top tot teen. Met je gezicht kun je allerlei emoties laten zien. Angst, boosheid, blijheid. Je schouders kun je ophalen, als je iets niet weet, met je handen kun je allerlei gebaren maken, je kunt rechtop staan of in elkaar gedoken, je kunt wiebelen met je voeten. En al die bewegingen van je lichaam kunnen iets zeggen. Het is dus belangrijk dat je je daar bewust van bent als je een spreekbeurt geeft.
Ontspan je gezicht
Laten we beginnen met je gezicht. Als jij je spreekbeurt geeft is het in ieder geval belangrijk dat je ervoor zorgt dat iedereen je gezicht goed kan zien. Jij bent immers aan het praten, en dan is het belangrijk dat mensen daarbij je mond en ogen kunnen zien. Zo kunnen ze je beter verstaan en je verhaal beter volgen.
Je bent misschien wel heel erg zenuwachtig als je aan je spreekbeurt begint. Probeer je gezicht te ontspannen, bijvoorbeeld door van tevoren een ontspanningsoefening speciaal voor je gezicht te doen. Je hoeft niet de hele tijd te glimlachen, maar probeer wel een beetje een frisse en alerte blik te hebben.
Ik weet niet waar ik moet kijken!
Veel kinderen weten niet goed waar ze naar moeten kijken tijdens een spreekbeurt. Dat is ook best moeilijk. Wat je het beste kunt doen, is je blik rustig door de ruimte laten glijden. Je hoeft eigenlijk niemand echt lang aan te kijken. Maar het mag natuurlijk wel. Zorg ervoor dat je niet de hele tijd naar één iemand kijkt, zoals je beste vriendje. Dat is namelijk een beetje gek, voor je vriendje, maar ook voor de rest van de klas. Dan is het net of zij er niet toe doen. Het is ook helemaal niet erg als je af en toe even op een briefje moet kijken om je verhaal te vertellen. Maar zorg ervoor dat je niet alleen maar op je papier kijkt.
Help, waar laat ik mijn handen?
Ineens zijn het maar hele maffe dingen, die handen die aan je armen bungelen. Misschien kom je daar wel tijdens je eerste spreekbeurt achter. Want waar laat je ze nou?
Wat je in ieder geval niet moet doen met je handen, is ze in je broekzak stoppen. Dat komt een beetje onverschillig over, alsof het je allemaal niet zoveel uitmaakt. Hou ze ook niet achter je rug en kruis je armen niet over elkaar. Dan kom je namelijk heel gesloten over. Het beste wat je kunt doen, is ze gewoon rustig recht langs je lichaam laten rusten. Af en toe een gebaar maken met je handen is goed. Dat kan je boodschap juist versterken. Als je een briefje of iets anders vasthoudt, houd je handen dan stil.
Wat doe je met je lichaam?
Hoe jij er bij staat kan van invloed zijn op je spreekbeurt. Als iemand helemaal in elkaar gedoken, met opgetrokken schouders en de blik naar de grond een spreekbeurt houdt, dan is dat heel anders dan wanneer iemand rechtop staat met de voeten stevig op de grond en een open blik.
Probeer er dus stevig en tegelijkertijd ontspannen bij te staan. Plant je beide voeten op heupbreedte naast elkaar en voel de aarde onder je voeten. Je hoeft daar niet als een standbeeld te blijven staan, dus je mag best een beetje bewegen. Maar ga niet heel nerveus wiebelen met je benen of heen en weer lopen. Soms kan het helpen om je in te beelden dat je een superheld bent. Hoe zou die erbij staan?
Oefening baart kunst
Als je dit gelezen hebt denk je misschien wel dat je dit nooit allemaal kunt onthouden. En hoe moet je aan al die dingen tegelijk denken en ook nog je verhaal vertellen? Dat is ook helemaal niet makkelijk. En misschien gaat het de eerste keer niet perfect. Dat hoeft ook helemaal niet!
Wanneer je vaker voor een groep moet presenteren, leer je steeds meer en wordt het steeds makkelijker. Ook omdat je dan meer ontspant en het meer vanzelf gaat.
